Alles over import kosten Temu in 2026: vaste heffing van EUR 3 per artikel

De heffing van EUR 3 geldt per artikel, niet per pakket

Op 1 juli 2026 hield het nuttigste getal in de Europese invoer op nuttig te zijn. De Council Regulation (EU) 2026/382 schafte de vrijstelling af waardoor zendingen tot EUR 150 helemaal zonder douanerechten de EU in konden, en verving die door een tijdelijke vaste heffing van EUR 3. De politieke deal werd in 2025 gesloten, daarom staat de wijziging in de stukken nog als de douanehervorming van 2025, maar de heffing ging pas gelden voor pakketten die vanaf 1 juli 2026 de grens overstaken. Waar mensen de fout in gaan, is de eenheid waarin wordt gerekend. De EUR 3 geldt per artikel, op basis van de tariefindeling, en niet per pakket en niet per stuk. Vijf identieke katoenen T-shirts in een zending zijn een artikelsoort en leveren een heffing van EUR 3 op. Stop een T-shirt en een horloge in dezelfde doos en je bent EUR 6 kwijt, want dat zijn twee tarieflijnen. De regeling loopt tot 1 juli 2028, wanneer de EU Customs Data Hub voor e-commerce operationeel moet zijn en de normale tarieven, afhankelijk van de goederensoort, weer de overhand krijgen.

Ik heb dit in de laatste week van juni 2026 met eigen geld getest, omdat ik de regel wilde zien in plaats van lezen. Twee testwinkelwagens, allebei ongeveer EUR 46 aan goederen. Wagen A waren zes telefoonhoesjes in een kleur. Wagen B waren vier verschillende kleine dingen: een kabel, een hoesje, een screenprotector en een wandlader. Beide wagens werden gratis verzonden. Wagen A kwam aan met een heffingsregel van EUR 3. Wagen B kwam aan met EUR 12, vier keer de heffing voor dezelfde waarde aan goederen, en deed er negen dagen langer over om vrijgemaakt te worden, omdat vier tarieflijnen vier aangifteregels betekenen. Sindsdien bouw ik wagens per artikelnummer. Het klinkt onbenullig tot je het vermenigvuldigt met een jaar monsterbestellingen.

Btw is sinds 2021 vanaf de eerste euro verschuldigd

De EUR 3 is een douanerecht, en dat recht is maar de helft van de rekening. Over ingevoerde goederen is sinds 1 juli 2021 btw verschuldigd vanaf de eerste euro, toen de Import One-Stop Shop de oude btw-vrijstelling van EUR 22 verving. Het tarief is het standaardtarief van het land van bestemming, dus dezelfde wagen kost verschillend veel afhankelijk van waar in de EU hij aankomt: 21% in Nederland, 19% in Duitsland, 20% in Frankrijk, 21% in Spanje, 22% in Italië en 23% in Portugal. Voor zendingen tot EUR 150 die aan consumenten worden verkocht, int een voor de IOSS geregistreerd platform de btw bij het afrekenen, zet het IOSS-nummer op de aangifte, en wordt het pakket vrijgegeven zonder dat de koper wordt aangehouden. Dat is de goede route, en daarom komen de meeste bestellingen bij Temu, Shein en AliExpress aan zonder dat er aan de deur iets betaald moet worden. De slechte route is een verkoper die niet voor de IOSS is geregistreerd, of een zending boven EUR 150. Dan wordt de btw bij invoer geïnd, rekent de koerier of postvervoerder vrijmakingskosten voor het papierwerk erbij, en krijg je een factuur voor de bezorging in plaats van een pakket. In Nederland gaat het om het btw-tarief van 21%, en als een pakket toch wordt tegengehouden, is het PostNL dat de rekening bij je aan de deur aflevert.

Een klant van mij in Rotterdam leerde het verschil in augustus op de dure manier. Hij bestelde een keukenopbergset van EUR 130 bij een platformverkoper met een Nederlandse winkelnaam die vanuit buiten de EU verzond, zonder IOSS-nummer op de aangifte. Het pakket kwam aan in Nederland en de rekening aan de deur was EUR 27.30 aan btw plus EUR 14 aan afhandelingskosten. Hij weigerde de levering, wat een retour en een terugbetaling min verzendkosten in gang zette, en hij bleef EUR 19 kwijt voor goederen die hij nooit heeft aangeraakt. De les is niet dat import oneerlijk is. De les is dat het getal op de afrekenpagina je vertelt in welk regime je koopt.

Vier routes waarlangs dezelfde wagen van EUR 45 kan aankomen

Twee identieke wagens met dezelfde waarde kunnen heel verschillende kosten opleveren, afhankelijk van de route waarlangs ze de EU binnenkomen, en bijna niemand vergelijkt die routes voor het bestellen. De eerste route is een directe grensoverschrijdende bestelling bij een voor de IOSS geregistreerd platform: de btw wordt bij het afrekenen gerekend, de verkoper of het platform verklaart de goederen, de vaste heffing van EUR 3 komt per artikelsoort erbij, en de koerier bezorgt zonder aparte factuur. De tweede route is een aanbieding uit een lokaal magazijn, waarbij de voorraad al in een EU-distributiecentrum ligt: de goederen zijn in het vrije verkeer, dus geen invoerrechten, geen EUR 3 en geen vrijmakingsstap. De derde route is een verkoper zonder IOSS of een bestelling boven EUR 150: het recht wordt netjes berekend uit de HS code, de btw wordt bij invoer geïnd, en er verschijnt een vrijmakings- of afhandelingskostenpost. De vierde route is een bedrijf dat in bulk invoert met een eigen EORI-nummer, waar het echte tarief geldt, de invoer-btw normaal via de periodieke btw-aangifte kan worden verwerkt in plaats van aan de grens betaald, en de kosten van de expediteur en de terminal de vaste kosten worden.

Dit is mijn eerlijke mening na twee jaar in dit vak: de route via het lokale magazijn is de enige waarop de EUR 3 echt niet kan opduiken, en tegelijk de route waarop de vermelde prijs je het meest voorliegt. Hetzelfde telefoonhoesje dat bij een grensoverschrijdende verkoper EUR 2.79 kost, staat bij een EU-magazijn vaak op EUR 4.49, omdat iemand al heeft betaald om de voorraad te verplaatsen. Dat is een opslag van 61% om een heffing van EUR 3 te ontwijken, en dat klopt alleen als er een artikelsoort in je wagen zit. Bij een wagen met vijf artikelsoorten klapt de rekening om. Ik prijs beide aanbiedingen voordat ik koop, met de wagenbouwer open, omdat het antwoord met elk mandje verandert.

De kostenpost die nog verrast is niet het douanerecht

Bij een klein pakket doen de EUR 3 zelden zoveel pijn als de afhandelingskosten die bij een handmatige aangifte horen. Koeriers en postvervoerders rekenen ongeveer EUR 12 tot EUR 25 per pakket om een aangifte in te dienen, de btw en het recht voor jou voor te schieten en het geld aan de deur te innen. Die kostenpost wordt per pakket en per ingreep gerekend, wat betekent dat een gebundelde zending goedkoop is om vrij te maken en een reeks kleine pakketten niet. Ben je de koper en heb je een factuur gekregen, dan zijn de afhandelingskosten meestal de grootste post op het overzicht, niet het recht en niet de btw. Voor een bedrijf zijn de vergelijkbare vaste kosten hoger en beter te voorspellen: een honorarium van de douane-expediteur van ongeveer EUR 95 per aangifte en terminalkosten voor een container van ongeveer EUR 165 in een haven als Rotterdam, beide verschuldigd ongeacht de waarde van wat erin zit. Die rekening van PostNL is in de praktijk de grootste post op het strookje, groter dan de heffing van EUR 3.

De ene die je in het oog moet houden, is de geplande Unie-heffing. De Commissie heeft een aparte heffing voorgesteld, uitdrukkelijk geen douanerecht, om de kosten van de verwerking van het volume e-commerce-invoer te dekken, en het bedrag en de ingangsdatum waren in het najaar van 2026 nog niet bepaald terwijl ik dit schrijf. Ik ga geen getal gokken. Wat ik wel doe, is het als mogelijkheid inprijzen, want als je goederen met een lage waarde invoert om ze door te verkopen, op welke schaal dan ook, verandert een verwerkingsheffing per pakket de economie van kleine zendingen veel sterker dan een vaste EUR 3 per artikelsoort. Zet er een regel voor in je landed-cost-overzicht en vul het getal in zodra het is gepubliceerd.

• Vrijmakingskosten van koerier of post: ongeveer EUR 12 tot EUR 25 per pakket per ingreep
• Aangiftekosten van de douane-expediteur voor zakelijke invoer: ongeveer EUR 95 per aangifte
• Terminalkosten voor een container in Rotterdam: ongeveer EUR 165 per containerbeweging
• Voorgestelde Unie-heffing: bedrag en ingangsdatum nog niet vastgesteld

Bij doorverkoop is de platformfactuur geen aftrekbare invoerfactuur

Dit is het deel dat consumentengidsen nooit behandelen, en het is waar kleine verkopers pijn lijden. Wanneer een platform goederen met een lage waarde in de EU verkoopt, maken de btw-regels dat platform de geachte leverancier van die verkoop. Voor een koper is dat goed nieuws, want de btw wordt bij het afrekenen geregeld. Voor wie doorverkoopt is het slecht nieuws, want de transactie die je ontvangt is een consumentenaankoop bij een platform, geen invoeraangifte op jouw naam. Je kunt geen invoer-btw terugvragen die je nooit hebt verwerkt, en het document dat je krijgt is meestal geen inkoopfactuur die recht geeft op aftrek. Om goederen voor doorverkoop goed in te voeren heb je een eigen EORI-nummer nodig, een handelsfactuur van je leverancier en een aangifte waarop jouw bedrijf de importeur is. Zet dat naast de compliance-kant en het beeld wordt duidelijker: gerichte EU-inspecties in 2025 naar cosmetica, beschermingsmiddelen, voedingssupplementen, speelgoed en elektronica wezen uit dat meer dan 60% van de gecontroleerde producten niet aan de EU-normen voldeed, en vanaf 1 november 2026 worden productidentificaties verplicht zodat onveilige goederen door de keten kunnen worden teruggevonden.

Ik zag een vriendin dit voorjaar precies deze fout maken. Ze vond op een platform een leverancier van mini-luchtbevochtigers van EUR 6.40 per stuk, rekende met een opslag van 2.5 keer en ging van start. Twee dingen gingen mis waar geen spreadsheet voor had gewaarschuwd. Haar accountant vertelde haar dat de platformfacturen die ze had opgeborgen de btw-aftrek die ze had geclaimd niet konden onderbouwen, een correctie in de vier cijfers, en haar marge was gebaseerd op een verkoopprijs die hetzelfde platform ook rechtstreeks aan haar eigen klanten aanbood. Inkopen op een platform om door te verkopen betekent groothandelsprijzen betalen die eigenlijk detailprijzen zijn. De richting van de arbitrage staat tegen je voordat de eerste rechtenregel is berekend.

Rekenvoorbeeld: een bestelling van EUR 84, regel voor regel

Getallen beslechten discussies, dus hier is dezelfde bestelling onder beide regimes. De wagen bevat zes identieke artikelen, een tarieflijn, van EUR 14 per stuk: EUR 84 aan goederen met EUR 9 verzending, wat een douanewaarde van EUR 93 geeft. Onder de oude vrijstelling was het recht nul en werd 21% btw over EUR 93 gerekend, dus EUR 19.53, samen EUR 112.53. Vanaf 1 juli 2026 draagt dezelfde bestelling een vaste heffing van EUR 3, en omdat de btw over de douanewaarde plus het recht wordt gerekend, wordt de btw-grondslag EUR 96 en de btw EUR 20.16. Het totaal komt op EUR 116.16. Het recht kost je EUR 3 en de btw over dat recht kost je nog eens EUR 0.63, het detail dat de meeste commentaren missen: de belasting wordt over de belasting geheven. Doe dezelfde oefening met een gemengde wagen van drie artikelsoorten en het recht wordt EUR 9, de btw EUR 21.42 en het totaal EUR 123.42, oftewel EUR 7.26 meer dan de variant met een enkel artikelnummer.

Die EUR 7.26 lijkt bij een enkele bestelling ruis. Over een jaar monsterinkopen is dat het niet. Als je twee gemengde monsterwagens per maand bestelt, betaal je ongeveer EUR 174 per jaar aan vermijdbaar recht plus de btw daarover, ongeveer de prijs van een goede digitale keukenweegschaal en een labelprinter. Mijn regel is nu saai en effectief: een productfamilie per bestelling, al het andere krijgt zijn eigen pakket en zijn eigen EUR 3. Ik bewaar ook van elke afrekenpagina een schermafbeelding met de datum erop, want als het pakket een week later wordt vrijgemaakt, wil ik weten welk regime gold toen ik bestelde. Dat is belangrijker dan mensen denken, want de datum die het recht bepaalt is de datum waarop de douane het pakket verwerkt, niet de datum waarop je op betalen hebt geklikt.

• Zes identieke artikelen, EUR 84 goederen, EUR 9 verzending
• Douanewaarde: EUR 93
• Oud regime: recht nul, btw EUR 19.53, totaal EUR 112.53
• Regime 2026: recht EUR 3, btw EUR 20.16, totaal EUR 116.16
• Gemengde wagen met drie artikelsoorten: recht EUR 9, btw EUR 21.42, totaal EUR 123.42

Volume, kosten en de overdracht in 2028

Het helpt om te zien waarom deze hervorming er überhaupt kwam, want daaruit volgt de richting na 2028. Bijna 5.9 billion goederen met een lage waarde werden in 2025 zonder douanerechten rechtstreeks uit derde landen aan consumenten in de EU verzonden, en het administratieve argument voor de vrijstelling, dat het controleren van miljoenen kleine pakketten meer kost dan het oplevert, houdt geen stand meer nu douanegegevens digitaal zijn. De tijdelijke vaste heffing is precies dat: tijdelijk. Vanaf 1 juli 2028 moet de EU Customs Data Hub voor e-commerce operationeel zijn, en dan vallen zendingen met een lage waarde onder het normale douanetarief en wordt het recht op je pakket bepaald door de HS code in plaats van door een vast bedrag. Productidentificaties worden verplicht op 1 november 2026, wat voor verkopers een gegevensveld betekent dat moet kloppen en voor kopers een papieren spoor. De Commissie verzamelt ook bewijs over productcompliance, en de cijfers die ze publiceerde zijn ongemakkelijk: bij gerichte inspecties in 2025 in vijf productcategorieën voldeed meer dan 60% van de gecontroleerde goederen niet aan de EU-normen.

Aan de belastingkant bewoog de markt sneller dan de regels. Volgens de eigen vijfjaarlijkse evaluatie van de Commissie van 3 september 2026 hebben de lidstaten sinds 1 juli 2021 meer dan EUR 125 billion aan btw geïnd via de e-commerceregelingen van de EU, waarvan EUR 38 billion alleen al in 2025, een stijging van 17% op jaarbasis, met meer dan 193,000 bedrijven die eind 2025 geregistreerd waren. Wat je ook vindt van platforms als Temu of Shein, de infrastructuur om te innen bestaat nu en werkt. In Nederland had de regering een eigen toeslag op niet-EU-pakketten gepland en dat plan in de loop van 2026 geschrapt, wat aangeeft dat het instrument op EU-niveau voldoende werd geacht. Een enquête van RTL Nieuws uit augustus 2026 meldde dat 46% van de Nederlandse kopers minder vaak bij Chinese webshops bestelde sinds de heffing er was, terwijl 47% onlangs had besteld en 20% nog minstens maandelijks bestelde. Het prijsverschil doet meer werk dan de politiek.

• 5.9 billion goederen met een lage waarde in 2025 zonder rechten naar EU-consumenten verzonden
• EUR 125 billion btw geïnd via OSS en IOSS sinds juli 2021
• EUR 38 billion daarvan in 2025, een stijging van 17% op jaarbasis
• Meer dan 193,000 bedrijven eind 2025 onder de regelingen geregistreerd
• 46% van de Nederlandse kopers bestelt minder vaak bij Chinese webshops, volgens een enquête van RTL Nieuws uit augustus 2026

Zeven uitspraken over de heffing van EUR 3: waar of niet waar

Voordat je weer bestelt, laat je aannames langs deze zeven uitspraken gaan. Ze dekken de fouten die ik het vaakst zie, en elk antwoord volgt uit de verordening zoals de Commissie die heeft gepubliceerd, niet uit wat een medewerker van de klantenservice iemand in een chatvenster heeft verteld. Antwoord eerst zelf en kijk dan de lijst na. Heb je er minder dan vijf goed, dan gaat je volgende wagen waarschijnlijk meer kosten dan je denkt, en de oplossing is niet minder kopen maar anders kopen.

Een laatste ding, want dit is de vraag die ik het vaakst krijg: de EUR 3 vervangt de btw niet en vervangt het tarief boven EUR 150 niet. De heffing zit in een smalle band, zendingen tot EUR 150 die op afstand worden verkocht, en verdwijnt in 2028 weer wanneer de normale rechten terugkeren. Behandel het als een brug, prijs het als een brug, en bouw er in geen van beide richtingen een bedrijfsmodel op.

• De EUR 3 wordt per pakket gerekend: niet waar, het is per artikelsoort, dus per tarieflijn in de zending
• Zes stuks van hetzelfde artikel kost zes keer de heffing: niet waar, een tarieflijn is een EUR 3
• Een bestelling van EUR 200 ontloopt de EUR 3: waar, maar niet het normale recht, dat meestal hoger is
• De btw komt bovenop de EUR 3: waar, omdat het recht deel uitmaakt van de grondslag
• Een aanbieding uit een lokaal magazijn draagt de EUR 3 alsnog: niet waar, goederen in het vrije verkeer dragen geen invoerrechten
• Als de verkoper geen IOSS-nummer heeft, verandert er voor mij niets: niet waar, reken op een factuur aan de deur plus EUR 12 tot EUR 25 afhandeling
• Een bestelling opsplitsen in meerdere pakketten verlaagt het recht: niet waar, elk pakket wordt op zijn eigen artikelsoorten beoordeeld

Veelgestelde vragen