Invoerrechten van de VS naar het VK 2026: Beslisboom GBP 135

De eerste splitsing: GBP 135, en bijna niets erboven gedraagt zich hetzelfde

Elke zending van de Verenigde Staten naar Groot-Brittannië splitst zich bij één getal: GBP 135. Daaronder dragen niet-accijnsgoederen die u zelf hebt gekocht helemaal geen douanerechten, en de verkoper wordt geacht de btw van 20% bij het afrekenen te hebben geïnd. Daarboven verschijnen rechten, verhuist de invoer-btw van de verkoper naar de koerier, en beweegt het pakket niet voordat iemand een rekening betaalt waarin vracht en verpakking in de belastbare grondslag zitten. Dat is geen klein administratief verschil. Bij een bestelling van GBP 400 aan in de VS gemaakte onderdelen is de belastingdruk ongeveer 22%, en bij een bestelling van GBP 400 aan in de VS gemaakt breiwerk ongeveer 34% zodra het textielrecht van 12% onder de btw wordt gestapeld. Dezelfde dollarfactuur, dezelfde koerier, twee verschillende uitkomsten, en de splitsing is waarde plus goederencode, niets anders.

Ik prijs bijna elke week zendingen van de VS naar het VK voor kleine importeurs, en de fout die ik zie is bijna altijd dezelfde: die lijn van GBP 135 behandelen als een vrijstelling voor bedrijven. Dat is het niet. HMRC past hem toe op de zending, wie er ook koopt, wat betekent dat een bedrijf dat GBP 90 aan monsters koopt dezelfde rechtenverlichting krijgt als een particuliere koper die GBP 90 aan sneakers koopt. Wat boven de lijn verandert, is niet alleen het recht, het is wie juridisch aansprakelijk is voor de btw en wanneer het geld uw rekening verlaat. Een klant in Bristol kocht in maart 2026 GBP 11,400 aan verpakkingsmachines bij een leverancier in New Jersey en was verrast dat de koerier hem GBP 2,703 vroeg voor vrijgave. Er was niets misgegaan. Hij had simpelweg nooit de tweede helft van de rekening doorgerekend.

Onder GBP 135: de schoonste invoer die er is, tot de verkoper niet geregistreerd is

De route onder GBP 135 blijft alleen schoon als de verkoper het werk heeft gedaan. Sinds 1 januari 2021 wordt van een buitenlandse verkoper of een online marktplaats die u goederen ter waarde van GBP 135 of minder verkoopt, verwacht dat hij zich voor de Britse btw registreert, de 20% op het verkooppunt in rekening brengt en aan HMRC afdraagt. Als dat gebeurt, komt het pakket aan zonder openstaande bedragen en zijn de totale kosten van de koper het totaal bij het afrekenen. Als de verkoper een kleine Amerikaanse werkplaats is die zich nooit heeft geregistreerd, verdwijnt de btw niet. Ze komt terug aan de grens, en de koerier zet er incassokosten op.

Hier zie ik de duurste verrassingen op deze route, omdat de goederen goedkoop genoeg zijn dat niemand het neerwaartse risico doorrekent. Een bestelling van GBP 118 aan uit de VS afkomstige gitaarpedalen van een verkoper die niet in het VK geregistreerd is, komt aan op GBP 118 plus 20% btw van GBP 23.60 plus incassokosten die in mijn ervaring bij poststukken doorgaans tussen GBP 8 en GBP 15 lagen. Noem het GBP 150, of ongeveer 27% boven de prijs op het kaartje. Als dezelfde verkoper zich had geregistreerd, had de koper GBP 141.60 bij het afrekenen betaald en niets aan de deur. De 20% is niet te vermijden. Of die aankomt als een regel op een factuur of als een vordering van een koerier, hangt volledig af van de vraag of de verkoper een Britse btw-registratie heeft geregeld, en dat is een vraag die je vóór het plaatsen van de bestelling stelt, niet erna.

• Vraag de verkoper schriftelijk of de Britse btw in de afrekenprijs is inbegrepen. Is het antwoord ja, dan eindigt de transactie bij het afrekenen.
• Is het antwoord nee, reken dan op 20% van de goederenwaarde plus incassokosten en verwacht dat de koerier het pakket vasthoudt.
• Koeriers houden een onbetaald pakket doorgaans ongeveer drie weken vast voordat ze het naar de afzender terugsturen, en zo veranderen goede beoordelingen bij een goedkope bestelling in een terugbetaling die u moet najagen.

Boven GBP 135: rechten stapelen, en dan stapelt de btw op de rechten

Zodra de zending GBP 135 overschrijdt, komen twee belastingen na elkaar en de tweede wordt over de eerste geheven. Douanerechten worden berekend over de prijs die u hebt betaald plus verzending, verpakking en verzekering. De invoer-btw wordt vervolgens geheven tegen 20% over diezelfde douanewaarde plus de rechten. Die volgorde is waarom een rechtenpost van 12% nooit 12% van de goederen kost. Bij GBP 20,000 aan Amerikaanse katoenen T-shirts onder goederencode 6109.10 zijn de rechten 12% van de douanewaarde en de btw 20% van de som. De vracht trekt de hele berekening omhoog omdat die in beide grondslagen zit, dus de goedkoopst mogelijke vrachtofferte en het laagst mogelijke rechtenpercentage zijn de enige twee knoppen die een rekening VS-VK echt in beweging brengen.

Ik reken de cijfers elke keer in die volgorde door, en ik schrijf de rechten en de btw naast elke vrachtofferte voordat ik naar de transittijd kijk. Een besparing van GBP 2,400 op vracht klinkt als winst tot je uitrekent dat die op een 12%-post maar ongeveer GBP 538 aan totale belasting wegneemt, omdat de vracht die je schrapte ook btw droeg. Het omgekeerde is het deel dat mensen missen: betalen voor snellere vracht om een leverdatum te halen verhoogt de belastbare waarde en dus de belastingrekening, dus de echte kosten van snelheid zijn het lucht- of premiumtarief plus 20% btw over dat tarief. Niemand zet de tweede helft in de spreadsheet. Ik heb gezien hoe een luchttoeslag van GBP 900 veranderde in GBP 1,080 aan contant geld dat de deur uitging, om precies één reden, en het was rekenwerk, geen onderhandeling.

• Stap 1: de douanewaarde is gelijk aan goederen plus vracht plus verpakking plus verzekering tot in het VK.
• Stap 2: de rechten zijn gelijk aan het goederentarief vermenigvuldigd met de douanewaarde.
• Stap 3: de invoer-btw is gelijk aan 20% vermenigvuldigd met de douanewaarde plus de rechten.
• Stap 4: als u voor de Britse btw geregistreerd bent, laat uitgestelde btw-aangifte u die btw in dezelfde aangifte aangeven en terugvorderen in plaats van die aan de grens te betalen.

De accijnstak: alcohol, tabak en voertuigen negeren de GBP 135 grens

De verlichting van GBP 135 dekt alleen niet-accijnsgoederen. Alcohol, tabak en al het andere onder accijns betalen douanerechten en btw bij elke waarde, zonder drempel en zonder coulance voor kleine zendingen, en sterke drank boven 35 centiliter zonder Brits accijnszegel kan in beslag worden genomen. Voertuigen vormen hun eigen tak omdat het rechtenpercentage hoog is en de Britse belastingstapel op een auto niet alleen rechten plus btw is. Voor een in de VS gebouwde personenauto onder code 8703.21 bedragen de derdelandenrechten 10% van de douanewaarde, nieuw of gebruikt, en daarbovenop moet het voertuig worden geregistreerd en is mogelijk een typegoedkeuring of een individuele voertuiggoedkeuring nodig voordat er mee gereden mag worden.

Ik ben jaren geleden opgehouden auto's met één enkel getal te beprijzen. Een Amerikaanse pick-up die in Southampton aankomt heeft een rechtenpost, een btw-post, een registratieproces en een fysieke inspectie voordat hij wegwaardig is, en de klok van de demurrage loopt door dat alles heen. Het rechtenpercentage zelf is niet de valkuil. De valkuil is dat 10% op een voertuig van GBP 45,000 GBP 4,500 is, de btw over de resulterende GBP 49,500 GBP 9,900 bedraagt, en het voertuig nog niet is goedgekeurd of van een kenteken voorzien. Als het model niet op een erkende goedkeuringsroute zit, bezit u een zeer duur statisch object tot het papierwerk bijloopt. Ik zou een Amerikaans voertuig niet puur op prijs importeren. Dezelfde logica geldt bij invoer naar Nederland, waar de btw bij invoer 21% is en accijnzen ook zonder waardegrens gelden - de cijfers hieronder blijven echter die van de Britse grens.

Dan bepaalt de goederencode de rest: wat Amerikaanse goederen in 2026 echt betalen

Er bestaat geen vrijhandelsovereenkomst tussen de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, dus goederen van Amerikaanse oorsprong komen het VK binnen tegen dezelfde derdelandentarrieven als al het andere, en er is geen preferentie om te claimen en geen certificaat van oorsprong dat de rekening verlaagt. Wat geld bespaart is de code. Ik heb de geldende Britse tarieven opgehaald bij de Trade Tariff-dienst terwijl ik dit schreef, en de spreiding over gewone goederen vertelt het hele verhaal van waarom Amerikaanse inkoop in sommige categorieën goedkoper is dan in andere. Machines, elektronica, aan geneesmiddelen grenzende goederen en veel meubels komen binnen tegen nul. Kleding komt binnen tegen 12%. Krijgt u de code verkeerd, dan betaalt u te veel met een marge die alles overweldigt wat een expediteur kan wegonderhandelen.

De deal van 2025 helpt Britse exporteurs, niet Britse importeurs

Hier is het deel dat gidsen over de VS-VK gewoonlijk verkeerd om hebben. Het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten kondigden op 8 mei 2025 de Economic Prosperity Deal aan en die trad op 30 juni 2025 in werking, en het is een werkelijk belangrijk akkoord. Het wijst ook de andere kant op. De deal verlaagde de Amerikaanse tarieven op Britse goederen, niet de Britse tarieven op Amerikaanse goederen: de Amerikaanse tarieven op Britse auto's daalden van 27.5% naar 10% op de eerste 100,000 Britse auto-exporten per kwartaal, en de export van staal en aluminium bewoog richting nul onder voorbehoud van toeleveringsketenvoorwaarden. Niets erin haalt een cent Britse rechten weg van een zending die uit New Jersey aankomt. Als u vanuit de Verenigde Staten naar Groot-Brittannië importeert, is die deal de overwinning van iemand anders.

Ik heb het afgelopen jaar drie gesprekken gehad waarin een koper me zei dat het VK nu een handelsdeal met de VS had, dus de rechten waren weg. Elke keer liet ik hun hetzelfde zien: het UK Global Tariff, toegepast op oorsprong, zonder preferentie voor Amerikaanse goederen. Wat dit meer maakt dan een formaliteit, is de richting van de stromen. Het Office for National Statistics stelde in een op 30 april 2026 gepubliceerd artikel met gegevens tot februari 2026 vast dat de Britse goederenexport naar de Verenigde Staten in april 2025, nadat de Amerikaanse tarieven ingingen, met GBP 1.5 billion of 24.7% daalde naar GBP 4.7 billion, dat de Verenigde Staten de grootste goederenexportpartner van het VK blijven en de op twee na grootste goederenimportpartner, en dat tegen eind februari 2026 33.0% van de Britse exporteurs met tien of meer werknemers zei dat ze in de voorgaande maand gevolgen van de Amerikaanse tarieven hadden ondervonden. De goederenbalans met de Verenigde Staten sloeg vanaf december 2025 drie opeenvolgende maanden om in een tekort. Elk kopcijfer in die alinea gaat over Britse exporteurs die meer betalen, en geen ervan verandert wat een Britse importeur betaalt op goederen van Amerikaanse oorsprong.

• Er bestaat geen vrijhandelsovereenkomst tussen het VK en de VS. De gesprekken begonnen op 5 mei 2020 en zijn nooit afgerond.
• De Atlantic Declaration van 2023 was een toezegging tot samenwerking, geen tariefverlagend akkoord.
• De Economic Prosperity Deal van 2025 verlaagde de Amerikaanse tarieven op Britse export en liet de Britse tarieven op Amerikaanse import onder het UK Global Tariff.
• De import uit de Verenigde Staten bereikte in januari 2026 GBP 5.3 billion, vooral brandstoffen en machines, dus de louter op rechten gebaseerde lezing is voor iedereen die kapitaalgoederen koopt niet theoretisch.

De Amerikaanse helft van het papierwerk: EEI, de ITN en de USD 2,500 grens

De Verenigde Staten heffen geen uitvoerrechten, wat een echt voordeel is ten opzichte van de EU uit het IOSS-tijdperk, maar ze bewaken het papierwerk wel. Onder 15 CFR 30.37 hoeft een exporteur geen Electronic Export Information in te dienen wanneer de waarde van de goederen die van één Amerikaanse hoofdpartij naar één eindconsignataris worden verzonden, op één enkel vervoermiddel, onder één enkel Schedule B-nummer, USD 2,500 of minder bedraagt. Boven USD 2,500 op één enkele Schedule B-regel gaat de aangifte via het Automated Export System en komt de zending terug met een Internal Transaction Number, de ITN, die met de lading mee moet reizen. Bepaalde bestemmingen en vergunningen activeren de aangifte bij elke waarde, maar voor gewone commerciële goederen van de VS naar het VK is de grens van USD 2,500 degene die bepaalt of uw expediteur een aangifte van u nodig heeft.

Ik zet de ITN-vereiste nu in de inkoopordernotities voor alles boven de grens, omdat de faalmodus een container is die op een Amerikaanse terminal staat terwijl iemand ontdekt dat de aangifte nooit is gedaan. Het goede nieuws op deze route is dat er geen Amerikaans equivalent van douanerechten bij uitvoer bestaat, dus het Amerikaanse uiteinde is papierwerk en tijd in plaats van geld. De grens snijdt ook de andere kant op voor een kleine koper: een enkele zending van bijvoorbeeld USD 2,300 aan gereedschap heeft de aangifte niet nodig, terwijl hetzelfde gereedschap verdeeld over drie Schedule B-codes met in totaal USD 4,000 er een of meer kan vereisen, omdat de test per Schedule B-nummer geldt, niet per zendingssom. Die nuance verrast mensen die gemengde pallets bestellen.

Wat de vracht in oktober 2026 echt kost

Vracht op deze route wordt op twee volledig verschillende manieren geoffreerd en ze zijn niet vergelijkbaar. Haventot-haven-offertes dekken de zeerit en niets anders. Deur-tot-deur-offertes bundelen voorvervoer, de zeerit, afhandeling op de bestemming, douaneafhandeling en eindlevering, en ze zijn vaak twee tot drie keer het bedrag van haventot-haven voor dezelfde container. Ik heb op 6 oktober 2026 actuele tarieven op vier routes van de VS naar het VK opgehaald, zodat u de spreiding ziet zoals die echt was. Op dezelfde dag werd een 20ft-container van New York naar Southampton geoffreerd vanaf GBP 1,134, terwijl Los Angeles naar London Gateway voor dezelfde container begon bij GBP 2,676. De kloof is geen fout. Het is het Panamakanaal en een spoorvervoer, en daarom is de westkust alleen de moeite waard als de goederen er al zijn.

Ik verzoen die twee manieren van offreren zo: een indicatieve 2026-bandbreedte van een expediteur, ongeveer USD 1,800 tot USD 3,200 per 20ft vanaf de oostkust, is een boekbaar getal in contractstijl exclusief herkomst- en bestemmingskosten, terwijl de live momentopname hierboven is wat op de dag zelf wordt afgerekend, inclusief wat de reder op tafel legt, en de kloof tussen de goedkoopste en de duurste afvaart op dezelfde route vaak groter is dan de kloof tussen twee routes. Op 6 oktober 2026 bedroeg de spreiding tussen de goedkoopste en de duurste afvaart van New York naar Felixstowe GBP 2,151 op hetzelfde havenpaar in dezelfde week. Als u uw leverancier één tarief als budget stuurt, hebt u de route niet geprijsd, maar één afvaart erop.

• Zeevervoer FCL: 13 tot 18 dagen vanaf de oostkust, 22 tot 30 dagen vanaf de westkust, per container gefactureerd.
• Zeevervoer LCL: 18 tot 30 dagen plus consolidatie, per kubieke meter gefactureerd tegen ongeveer USD 90 tot USD 180 met een minimumtarief, en het houdt op zinvol te zijn zodra u 13 tot 15 kubieke meter passeert.
• Luchtvracht: 3 tot 6 dagen van luchthaven tot luchthaven, gefactureerd per kilogram belastbaar gewicht.
• Express: 1 tot 3 dagen, gefactureerd per kilogram, het beste voor monsters en documenten.
• De drie Britse poorten die bijna al het Amerikaanse diepzeevolume opvangen, zijn Felixstowe, Southampton en London Gateway, en Felixstowe is de grootste containerhaven van het VK.

Drie zendingen, drie rekeningen en de vier stop-loss-lijnen

Neem drie echte vormen van een zending van de VS naar het VK en zet het rekenwerk naast elk. Zending één is industrieel: GBP 11,400 aan verpakkingsmachines en reservedelen, code 8481 tegen 2%, GBP 620 vracht, GBP 45 verzekering. De douanewaarde is GBP 12,065, de rechten zijn 2% dus GBP 241.30, en de invoer-btw is 20% van GBP 12,306.30, dat is GBP 2,461.26. Zending twee is consumptie: GBP 20,000 aan katoenen T-shirts tegen 12% met GBP 900 vracht en GBP 60 verzekering. De douanewaarde is GBP 20,960, de rechten zijn GBP 2,515.20, en de btw is 20% van GBP 23,475.20, dat is GBP 4,695.04. Zending drie is de lastige: GBP 400 aan T-shirts met GBP 55 koeriersvracht, waarbij de rechten GBP 54.60 zijn en de btw GBP 101.92 op een pakket waar niemand twee keer bij stilstond.

Lees de laatste rij en de hele route wordt duidelijk. De machines zijn het goedkoopst om uit de Verenigde Staten te importeren omdat hun rechtenpercentage 2% is, en de T-shirts kosten bijna 40% boven op de goederenwaarde, hoe goed de vracht ook wordt onderhandeld. In alle drie gevallen zit de vracht in de btw-grondslag en zitten de rechten in de btw-grondslag, dus de belasting wordt geheven over de belasting. Die drie uitgewerkte voorbeelden zijn ook waar ik mijn stop-loss-lijnen trek. Als het rechtenpercentage boven 10% ligt, controleer dan eerst de goederencode opnieuw voordat u iets anders doet, want de code is meer waard dan de vrachtonderhandeling. Als de invoer-btw de enige noemenswaardige kostenpost is, vraag dan een EORI-nummer met GB-voorvoegsel aan en gebruik uitgestelde btw-aangifte in plaats van de btw aan de grens voor te financieren. Als de vrachofterte meer dan 8% van de goederenwaarde is bij een volledige container, prijst u de verkeerde route of de verkeerde afvaart. En als de verkoper de Britse btw-registratie niet bevestigt bij een bestelling onder GBP 135, ga er dan van uit dat het pakket aankomt met 20% plus kosten en zeg dat tegen uw klant voordat hij bestelt.

• Vraag een EORI-nummer met GB-voorvoegsel aan vóór de eerste zending. Zonder dat kan er geen aangifte op uw naam worden gedaan.
• Aangiften lopen nu via CDS, niet via het buiten gebruik gestelde systeem CHIEF, en uw agent moet daarop zijn ingesteld.
• Als u voor de btw geregistreerd bent, gebruik dan uitgestelde btw-aangifte en bewaar de C79 als het bewijs dat HMRC voor een terugvordering accepteert.
• Als u goederen in het VK opslaat voor verkopers buiten het VK, controleer dan of de Fulfilment House Due Diligence Scheme op u van toepassing is.

Veelgestelde vragen