Importeren naar Canada in 2026: tariefcodes, rechten en kosten

Waarom Canada importeurs overrompelt

Canada hanteert een van de strengste regimes voor invoer met lage waarde in de G7, en de regels zijn niet wat de meeste eerste importeurs verwachten. Stuur een pakket per koerier uit eender waar behalve de Verenigde Staten of Mexico, en de vrijstelling van rechten en belasting stopt bij CAD 20 aan douanewaarde. Importeer kleding en je krijgt een recht van 18% onder het standaard MFN-tarief, nog voordat de GST van 5% zelfs maar wordt toegepast. Geen enkel papierwerk is optioneel, en sinds het CARM-systeem in mei 2024 verplicht werd, heeft elk commercieel pakket een volledige douanedataset nodig voordat het wordt afgehandeld.

Ik prijsde begin 2026 een bestelling van 400 stuks kleding bij een leverancier in Bangkok en bood die bijna tegen mijn eigen kostprijs aan. Mijn spreadsheet had de fabrieksprijs, de vracht en een regel die ik „douane“ noemde met een gok ernaast. Toen de douanevertegenwoordiger de echte cijfers terugstuurde, hadden het recht van 18% plus GST al CAD 9,560 toegevoegd aan een zending van CAD 40,000, en dat was voordat de koerier CAD 25 rekende enkel om de aangifte in te dienen. Ik had de hele offerte rond Thailand als het goedkope alternatief voor China gebouwd, en het tariefschema was het stilletjes met me oneens.

Stap 1: de tariefcode, en waarom die alles bepaalt

De Canadese classificatie werkt op drie lagen. De eerste zes cijfers zijn het internationale geharmoniseerde systeem, identiek in elk land ter wereld. De volgende twee vormen de Canadese tariefpost, en hier wijkt Canada af van zijn buren. De volledige tien cijfers voegen een statistisch achtervoegsel toe dat de CBSA voor handelsdata gebruikt. Twee overhemden met dezelfde zescijferige code kunnen in verschillende achtcijferige tariefposten terechtkomen met tarieven die meer dan tien procentpunten verschillen, en daarom bepaalt de code, niet de beschrijving op de factuur, de rekening.

Je zoekt de code op in het Douanetarief 2026, dat van kracht is sinds 1 januari 2026 en gedurende het jaar per orde-in-raad wordt gewijzigd. De CBSA publiceert ook een classificatiegids die de Algemene Interpretatieregels doorloopt, en wanneer je er echt niet uitkomt, kun je vóór de invoer een bindende tariefuitspraak aanvragen. Ik stopte met gokken nadat een doos met „textielmonsters“ werd heringedeeld als afgewerkte kleding en tegen het volle tarief van 18% werd belast. De bewoording op de factuur redde me niet; de tariefpost deed dat wel.

Stap 2: wat de CBSA de douanewaarde noemt

Canada belast de transactiewaarde, dat is de prijs die je daadwerkelijk voor de goederen hebt betaald, aangepast naar de plaats van uitvoer. Internationale vracht en verzekering maken er geen deel van uit. Die ene keuze onderscheidt Canada van de Europese Unie, waar de CIF-waarde (kosten, verzekering, vracht) de basis is. Een bestelling van CAD 40,000 die CAD 1,800 kost om te vervoeren, wordt aan de grens gewaardeerd op CAD 40,000, niet op CAD 41,800, en het recht wordt op het kleinere bedrag geheven.

De addertje onder het gras is dat bijna al het overige er weer bij wordt opgeteld. Commissies anders dan echte inkoopcommissies, royalty's die je als verkoopvoorwaarde moet betalen, verpakkingskosten en de waarde van eventuele hulpmiddelen zoals gereedschap dat je hebt geleverd, verhogen allemaal de douanewaarde. Als je FOB Bangkok koopt en de leverancier de vracht op een aparte regel factureert, houd de twee bedragen dan gescheiden op de handelsfactuur zodat de ambtenaar ziet wat wat is. Vreemde valuta worden omgerekend tegen de CBSA-wisselkoers die voor de invoermaand is gepubliceerd, dus een bewegende wisselkoers verandert je recht zelfs wanneer de fabrieksprijs niet verandert.

Stap 3: het rechtstarief, MFN tegenover preferentieel

De standaardkolom is MFN, en daar zit Thailand. Canada heeft geen vrijhandelsakkoord met Thailand, dus goederen van Thaise oorsprong betalen het MFN-tarief zonder ontsnappingsroute. De kopcijfers zijn hoog op de categorieën die mensen echt importeren: afgewerkte kleding onder HS-hoofdstukken 61 en 62 is 18%, veel schoenlijnen lopen van 18% tot 20%, en huishoudartikelen variëren per lijn. Consumentenelektronica is de uitzondering en komt vaak binnen tegen nul.

Interessant wordt het bij de oorsprong. CUSMA dekt de Verenigde Staten en Mexico, CETA de Europese Unie, CPTPP Japan, Vietnam, Maleisië en anderen, en de akkoorden Canada-Korea en Canada-Chili hebben elk hun eigen schema. Elk daarvan kan dezelfde goederen naar nul brengen. Het tarief volgt de oorsprong van de goederen, niet het adres van de verkoper, dus een zending die een magazijn in Bangkok verlaat en nooit in het handelsverkeer van een CPTPP-land is gekomen, kan geen CPTPP-behandeling claimen, zelfs niet als de verkoper vanuit het grondgebied van een lidstaat verzendt. Dat is het duurste misverstand op deze route.

Stap 4: GST en HST, de belasting die nooit verdwijnt

GST geldt voor vrijwel elke commerciële invoer tegen 5%, en de basis is de douanewaarde plus eventueel betaald recht. Simpel gezegd: Canada belast het recht. Een vlakke 5% op een kledingbestelling van CAD 40,000 zou CAD 2,000 zijn, maar gestapeld op het recht van 18% is het werkelijke cijfer CAD 2,360, omdat de belasting wordt geheven over de waarde inclusief recht en niet over de goederenwaarde alleen.

Als de goederen worden geleverd in een deelnemende provincie, vervangt een geharmoniseerd tarief de 5%: Ontario rekent 13%, terwijl Nova Scotia, New Brunswick, Newfoundland and Labrador en Prince Edward Island 15% rekenen. Quebec voegt 9.975% QST toe, British Columbia 7% PST, Manitoba 7% RST en Saskatchewan 6% PST. Een GST-geregistreerd bedrijf vordert het federale deel terug als voorbelasting, dus op mijn kledingbestelling was het verschil tussen een geregistreerde en een niet-geregistreerde importeur de volledige CAD 2,360. Alberta en de drie territoria rekenen alleen GST, waardoor een distributiecentrum in Calgary voor dezelfde goederen aanzienlijk goedkoper kan zijn dan een in Toronto.

Stap 5: afhandeling, CARM en de douanekosten

Sinds CARM Fase 2 in mei 2024 verplicht werd, moeten koeriers voor elk commercieel pakket een volledige Commercial Accounting Declaration indienen, ook voor pakketten ter waarde van CAD 15. De oude vereenvoudigde rapportering onder Sectie 7.3 van de Douanewet bestaat nog op papier, maar de data-eis achter CARM — een zescijferige HS-code, het land van oorsprong, de waarden per regel en het bedrijfsnummer van de importeur — dwingt in de praktijk een formele aangifte voor elk pakket af.

Die overhead bereikt je als een douane- of behandelingskost van ongeveer CAD 15 tot CAD 35 per pakket, tegen ongeveer CAD 10 twee jaar geleden, en ze wordt aangerekend of er nu recht verschuldigd is of niet. Een bedrijf dat 30 kleine zendingen per maand verstuurt, kan meer uitgeven aan die kosten dan aan het recht zelf. Er zijn twee uitwegen: zendingen bundelen via een expediteur zodat veel pakketten als één aangifte worden afgehandeld, of je eigen aangiften indienen in het CARM-clientportaal, wat een vrijgave-vóór-betaling-garantie met een minimum van CAD 25,000 vereist. Voor tijdkritische luchtvracht gebruiken expediteurs PARS-vooraangifte om goederen binnen enkele uren na de landing vrij te geven. Als een koerier je goederen verkeerd indeelt, is het correctievenster 90 dagen; daarna betaalt de CBSA de te veel betaalde som niet terug.

Stap 6: de CAD 20-de-minimisregel en de valkuil van het kleine pakket

Dit is het getal dat je verzendmethode bepaalt. Onder de Courier Imports Remission Order krijgen goederen die per koerier aankomen en niet uit de Verenigde Staten of Mexico komen, alleen tot CAD 20 aan douanewaarde een vrijstelling van recht en belasting. Goederen uit de Verenigde Staten of Mexico krijgen verlichting van verkoop- en accijnsbelasting tot CAD 40, en onder CUSMA een rechtendrempel van CAD 150. De kwijtschelding wordt geclaimd met de behandelingscodes 85-2955-1, 85-2955-2 en 85-2955-3, afhankelijk van waarde en oorsprong.

Een telefoonhoesje van CAD 19 komt gratis aan. Een versie van hetzelfde hoesje van CAD 25 betaalt recht en GST over de volledige waarde en draagt daarnaast de afhandelingskost van de koerier, dus de sprong van CAD 19 naar CAD 25 kan verdubbelen wat je afgeeft. De CBSA heeft onderwaardering op e-commercepakketten van platforms zoals Temu, Shein en AliExpress aangemerkt als een terugkerend complianceprobleem, wat verklaart waarom aangiften die allemaal net onder CAD 20 uitkomen extra controle trekken. Verklaar nooit verkeerd om onder de grens te blijven: de importeur die als aangever optreedt draagt de aansprakelijkheid, zelfs wanneer de verkoper de factuur heeft opgesteld, en een AMPS-boete begint bij CAD 1,500 voor een overtreding van het eerste niveau.

De Thaise route, van begin tot eind doorgerekend

Thailand verscheept vanuit Laem Chabang, de drukste haven van het land met meer dan 8.6 miljoen TEU per jaar, waarbij Bangkok Port ongeveer 0.9 miljoen TEU afhandelt en Map Ta Phut bulk- en vloeibare vracht verplaatst. Aan de Canadese kant komt je container aan in Vancouver, dat jaarlijks ongeveer 186 miljoen ton verwerkt, of in Prince Rupert, Montreal of Halifax. De zeetransit duurt ongeveer 18 tot 25 dagen van haven tot haven, en zodra binnenlandse spoorwegen en levering erbij komen, rekt de deur-tot-deur-tijd op tot bijna zeven weken.

De basiszeevervoerprijs op deze route ligt rond CAD 2,100 tot CAD 3,100 voor een container van 20 voet en CAD 2,800 tot CAD 4,100 voor een 40 voet, met LCL rond USD 110 tot 170 per kubieke meter. Luchtvracht uit Suvarnabhumi daalt snel met het gewicht: ongeveer USD 99.67 per kg bij een zending van 10 kg, USD 13.72 bij 100 kg en USD 8.29 bij 300 kg. Dat zijn haven-tot-haven- of terminal-tot-terminaltarieven, en het deur-tot-deurcijfer dat je expediteur noemt voegt afhandeling bij de oorsprong, terminalkosten, documentatie en binnenlandse levering toe. De tabel hieronder prijst dezelfde goederen uit Thailand en van een leverancier met CUSMA-oorsprong, zodat de oorsprongsbeslissing op één scherm zichtbaar is. Het verschil is CAD 7,560 op één bestelling, en bijna alles daarvan is het recht plus de GST die het recht met zich meebrengt. Dat is het echte argument om een preferentiële oorsprong na te jagen of de sourcing te verplaatsen, niet het vracht tarief in de kop. Mijn regel na die Bangkok-offerte: reken de rechtkolom uit voordat je over de fabrieksprijs onderhandelt, want bij kleding is het tarief een grotere hefboom dan de korting.

Veelgestelde vragen