Invoerbelasting in Chili 2026: de kloof van US$ 500 en de regel per artikel

De Chileense invoerheffingen in de volgorde waarin ze echt aankomen

Chili heft vier afzonderlijke dingen op een ingevoerd pakket, en ze stapelen op elkaar in plaats van naast elkaar te lopen. Eerst het douanerecht (derecho de aduana): 6% van de CIF-waarde voor goederen uit een land zonder handelsakkoord. Dan de invoer-btw (IVA de importación): 19%, berekend niet op de factuurprijs maar op de CIF-waarde plus het recht dat u net hebt betaald, waardoor een belasting van 19% zich op de goederen gedraagt als 20,1%. Dan de aforo, de douane-inspectie- en waarderingsheffing die CorreosChile toepast tegen 1,5% van de CIF-waarde wanneer ze een postzending voor u klaart. En dan, alleen voor bepaalde productgroepen, de aanvullende belastingen: 10% tot 50% op alcohol, tabak en sieraden, plus de variabele brandstofbelasting voor voertuigen.

In augustus 2026 heb ik een bestelling lederwaren doorgerekend voor een klant in Santiago, en het was de CIF-basis die zijn spreadsheet liet knappen. Hij had zijn marges gebouwd op de FOB-factuur van zijn leverancier, zoals je dat voor een zending naar de Verenigde Staten zou doen, en de vracht plus de theoretische verzekering van 2% die de Chileense douane bij postzendingen toevoegt, maakten van een bestelling van 780 USD een belastbare basis van 855,60 USD. Die ene wijziging van basis kost bij die ene bestelling ongeveer 4,50 USD extra recht en ongeveer 15 USD extra btw. Klein voor een enkele zending, maar hij verzendt maandelijks, dus het is een echte begrotingspost en geen afrondingsfout.

Wat er op 25 oktober 2025 veranderde, en waarom de oude grens van 41 USD ertoe deed

Tot 25 oktober 2025 kwam een pakket tot een waarde van 41 USD heel Chili binnen zonder iets te betalen: geen btw, geen douanerecht. Dat getal was geen voordeel voor de consument, het was de handhavingsgrens. Miljoenen kleine pakketjes passeerden die in stilte omdat eronder niets aangegeven hoefde te worden, en de Servicio de Impuestos Internos (SII) had geen enkele manier om de transactie te zien. Wet 21.713 over de naleving van belastingverplichtingen heeft het heffingsmoment naar voren gehaald: vanaf die datum dragen verkopen op afstand van goederen die zich in het buitenland bevinden, tot 500 USD per artikel, 19% btw die het platform u bij het afrekenen hoort te rekenen. Is de btw echt in rekening gebracht en bereiken de gegevens Aduanas elektronisch, dan komt het pakket vrij van invoer-btw en van rechten aan. Is ze niet in rekening gebracht, dan betaalt u ze aan de grens, via Aduanas, voordat het pakket wordt vrijgegeven.

Het handhavingseffect was stil te zien in de cijfers. De SII meldde dat alleen AliExpress in 2025 goed was voor 78% van deze aankopen op afstand, wat meer over de markt zegt dan welke enquête dan ook: dit is een consumentenstroom, geen zakelijke. Negen platforms hadden zich vóór de inwerkingtreding van de wet in het vereenvoudigde systeem geregistreerd, en samen stonden ze voor bijna 90% van alle aankopen op afstand. Een netwerk van ongeveer 90% van een markt ontstaat niet omdat verkopers van belastingnaleving houden. Het ontstaat omdat het alternatief pakketten waren die in douaneloodsen lagen terwijl kopers weigerden ze op te halen.

• Platforms die vóór 25 oktober 2025 bij de SII geregistreerd waren: AliExpress, Amazon, Shein, Temu, Shopee, eBay, Elsevier, It's Elementary, Regina Margherita en Everichgroup
• Geregistreerde platforms rekenen de 19% bij het afrekenen, en het pakket zou daarna moeten worden vrijgegeven zonder een tweede btw-heffing
• Niet-geregistreerde verkopers rekenen niets bij het afrekenen, en u betaalt de 19% bij invoer via de Tesorería General de la República
• Het vrijgestelde plafond is 500 USD per artikel, niet per winkelmandje
• De oude vrijstelling van 41 USD eindigde op dezelfde datum, een belastingvrij klein pakket bestaat dus niet meer

De grens van 500 USD telt per artikel, niet per winkelmandje

Dit is de regel die uw rekening bepaalt, en het is niet degene die de meeste kopers aannemen. De btw-regeling geldt artikel per artikel, elk met zijn eigen bijkomende kosten: verzending, verzekering, extra verpakking. Wanneer één verzendkostenpost meerdere artikelen dekt en het platform die niet splitst, moet ze naar rato over hen worden verdeeld. Werkelijke kortingen verlagen de waarde die in aanmerking wordt genomen, cadeaus die zonder betaling worden verzonden voegen er niets aan toe, en precies 500 USD valt nog binnen de regeling terwijl 500,01 USD erbuiten valt en in de gewone invoerprocedure terechtkomt. Bedragen in vreemde valuta worden omgerekend tegen de koers van de Banco Central de Chile op de datum waarop de heffing op uw betaalmiddel valt, niet op de datum waarop u de bestelling plaatste.

Kijk hoe dit in de praktijk werkt, want het is het verschil tussen een belastingrekening van 19% en een van ongeveer 30%. Twee artikelen van 300 USD in één winkelmandje kunnen binnen de regeling blijven ook al komt het mandje op 600 USD, mits elk artikel samen met het daaraan toegewezen deel van de verzendkosten op of onder 500 USD blijft. En een artikel van 490 USD waaraan 20 USD verzending is toegewezen komt op 510 USD en valt erbuiten. Hetzelfde mandje, dezelfde koper, twee verschillende fiscale behandelingen, bepaald door de manier waarop het platform de regels aangeeft. Importeert u als bedrijf, dan keert de regel om: btw-geregistreerde kopers moeten hun RUT aan de verkoper doorgeven voordat de verkoop is afgerond, bij hen wordt bij het afrekenen niets gerekend, zij betalen de btw bij invoer en kunnen die daarna als fiscale aftrek gebruiken als het papierwerk standhoudt.

Drie mandjes, tot op de laatste eenheid doorgerekend

CorreosChile publiceert een eigen rekenvoorbeeld voor een zending boven het plafond, en het is de moeite waard om het regel voor regel te lezen omdat het laat zien wat de CIF-basis doet met een bestelling van 500 USD: goederen van 500 USD, vracht van 25 USD, theoretische verzekering van 2% van de goederenwaarde, dat is 10 USD, en de belastbare basis wordt 535 USD. Het recht van 6% is 32,10 USD. Dan is de btw 19% van 567,10 USD, dat is 107,75 USD, en er is een aforo van 1,5% van de CIF, 8,02 USD. Bij aankomst te betalen: 147,87 USD op een aankoop van 500 USD, dat is 29,6% van de goederenwaarde. Lees de volgorde nog eens en merk op dat het recht zelf wordt belast. Daar zitten de extra 1,5 punten.

Nu de drie mandjes die ik echt voor lezers doorreken. Een bestelling van 60 USD met telefoonhoesjes en kabels bij een geregistreerd platform: 19% bij het afrekenen, dus 11,40 USD, betaald 71,40 USD, en het pakket komt zonder tweede heffing aan de deur. In september 2025 lag diezelfde bestelling boven de oude grens van 41 USD, dus ze zou de 19% bij invoer moeten betalen, maar alleen als Aduanas ze aansloeg: de oude drempel legde het gewicht op handhaving in plaats van op heffing, en precies daarom heeft de hervorming de heffing naar de kassa verplaatst. Een kledingbestelling van 250 USD: 47,50 USD btw bij het afrekenen en uiteindelijk 297,50 USD, geen recht, geen aforo. En dan een drumstel van 780 USD uit een Amerikaanse winkel die zich niet in Chili registreert: ik reken 60 USD vracht en dezelfde theoretische verzekering van 2%, dus 15,60 USD, de CIF is dan 855,60 USD, het recht van 6% is 51,34 USD, de btw van 19% over 906,94 USD is 172,32 USD, de aforo is 12,83 USD, en de belastingen komen op 236,49 USD bovenop goederen en vracht. Dat mandje is 30,3% van de goederenwaarde, tegenover 19% voor de eerste twee.

Waarom uw rechtentarief van een papier afhangt en niet van een vlag

Het algemene recht van Chili is 6%, maar Chili heeft een dertigtal handelsakkoorden ondertekend, waaronder dat met de Verenigde Staten, van kracht sinds 1 januari 2004, dat op de eerste dag de tarieven op 90% van de Amerikaanse uitvoer naar Chili schrapte en tegen 2016 op alle goederen, en een in 2006 ondertekend akkoord met China. Niets daarvan helpt een pakket dat zonder oorsprongscertificering aankomt. De preferentie wordt niet in gang gezet door de vlag op het vliegtuig, maar door een document dat de exporteur afgeeft: een certificaat of verklaring van oorsprong die de goederen aan een in aanmerking komende bron koppelt. Detailhandelpakketten uit Amerikaanse winkels hebben er bijna nooit een, omdat de winkel geen reden heeft om er een op te maken voor een verkoop aan een consument, dus geldt het recht van 6% ook al is het akkoord al meer dan twintig jaar van kracht.

Bij zakelijke invoer gaat het om echt geld, en het is de meest voorkomende fout die ik in de landed-cost-planning zie. Bij een bestelling van 40.000 USD aan in de VS gemaakte apparatuur is het verschil tussen 6% en 0% recht 2.400 USD aan rechten, plus ongeveer 456 USD btw die over dat recht is geheven. Dat is meer dan het vrachtverschil tussen een goede en een slechte tarief. Het certificaat moet vóór het vertrek worden aangevraagd, niet erna: een leverancier achteraf om een oorsprongsverklaring vragen verandert een routinepapier in een onderhandeling.

• 6% is het algemene tarief. Dat is wat u standaard betaalt wanneer geen preferentie wordt geclaimd
• De preferentiële 0% vereist een oorsprongscertificering die de exporteur afgeeft, niet u en niet de koerier
• Detailhandelpakketten uit Amerikaanse winkels hebben er zelden een, waardoor het akkoord van 2004 in de meeste consumentenbestellingen niet opduikt
• Vraag bij zakelijke zendingen het certificaat aan vóór vertrek en bewaar het bij de handelsfactuur
• De btw wordt geheven ongeacht de oorsprong. Preferenties doden het douanerecht, ze raken de 19% nooit

De dubbele-heffingbug: wanneer het systeem u twee keer laat betalen

Op 24 juli 2026 stuurde de Defensoría del Contribuyente (Dedecon) Aduanas een technisch rapport over een specifieke fout: kopers die de 19% al bij het afrekenen hadden betaald, moesten die bij invoer opnieuw betalen om hun pakket vrij te krijgen. Het mechanisme is geen juridisch conflict, het is een gebroken dataketen. Het wettelijke ontwerp schiep een vrijstelling voor invoer tot 500 USD op voorwaarde dat de btw via een geregistreerd platform was afgedragen, en het steunt erop dat de verkoper, het platform en de logistieke operator dat bewijs elektronisch aan Aduanas doorgeven. Komt het bericht nooit aan, komt het onvolledig aan of komt het verkeerd aan, dan kan Aduanas niet verifiëren dat de belasting is betaald en eist het een nieuwe betaling voordat het pakket wordt vrijgegeven. Dedecon stelde vast dat een koper met een factuur, een orderbevestiging of een belastingregel op een kassabon die tweede heffing vaak niet kan tegenhouden, en dat de getroffen koper eerst moet betalen en daarna een terugbetaling moet najagen.

Twee dingen maken dit serieus, ook al treft het een minderheid van de zendingen. Ten eerste valt de last precies op de mensen die zich aan de regels hielden, wat het tegenovergestelde is van hoe een belastingstelsel risico's hoort te verdelen. Ten tweede is de oplossing die Dedecon voorstelt een verificatie vóór aankomst en een versnelde terugbetalingsroute, wat betekent dat het probleem operationeel en oplosbaar is, geen kwestie van interpretatie. Behandel de bon tot die tijd als bewijs voor een claim, niet als bescherming aan de balie. CorreosChile meldt per e-mail, sms, WhatsApp of telefoon, en de betaalroute is het invoerformulier F18 bij de Tesorería General de la República, met het RUT van de ontvanger en het FIVPS-folio uit de kennisgeving.

• Bewaar de afrekenpagina of de bestelmail met de btw-regel van 19%, met het bedrag in USD of CLP
• Bewaar de belastingbon of factuur van het platform, niet alleen de betalingsbevestiging van uw kaart
• Bewaar het trackingnummer en de kennisgeving van de vervoerder, die het FIVPS-folio bevat
• Bewaar de handelsfactuur of een schermafbeelding van het winkelmandje met de beschrijving, de waarde en de verzendkosten
• Wordt een tweede heffing geëist, betaal die dan om de goederen vrij te krijgen en dien de terugbetalingsclaim met beide bonnen in
• Controleer het SII-register vóór de aankoop, want een geregistreerde handelaar is de hele verdediging tegen deze fout

Het scorebord van 2026: wat de belasting opbracht en wat ze stukmaakte

De SII publiceert de inning in kwartaalperioden, en de eerste twee perioden staan nu vast. De eerste, over de laatste vijf dagen van oktober plus november en december 2025, bracht 41 miljoen USD op, het equivalent van CLP 37,110 miljard, uit 23 aangiften, met Shein, AliExpress, Temu, Amazon en eBay als de vijf grootste bijdragers. De tweede, over januari tot maart 2026, bracht 48.203.313.173 CLP op uit 30 aangiften, met een in wezen ongewijzigde top vijf: AliExpress, Amazon, Temu, Shein en eBay. Cumulatieve inning vanaf het begin van de regeling tot maart 2026: 85.161.454.535 CLP.

De gedragsgegevens zijn interessanter dan de opbrengst. De Cámara Nacional de Comercio mat de informaliteit in internationale e-commerce in elk van de eerste drie kwartalen van 2025 op meer dan 20%. In het vierde kwartaal, het eerste met de belasting actief, zakte die naar 11%, terug naar het niveau van het eerste kwartaal van 2023. De totale informele digitale aankopen bereikten in 2025 toch USD 1.118,6 miljoen, 19% meer dan in 2024, en de internationale e-commerce lag in dat laatste kwartaal op USD 479,9 miljoen van USD 3.525 miljoen totale online bestedingen. Lees dat samen en de conclusie is ongemakkelijk maar helder: de 19% bij het afrekenen heeft de trek in buitenlandse aankopen niet verkleind, ze heeft een vijfde van een markt van informeel naar aangegeven verplaatst.

Mijn visie: betaal via het register, splits het mandje, bewaar de bonnen

De hervorming van 25 oktober 2025 heeft buitenlandse aankopen duurder gemaakt en ik vind dat de juiste uitkomst, want de oude grens van 41 USD was nooit een voordeel. Het was een blinde vlek: pakketten eronder kwamen binnen zonder btw en zonder recht, kopers bouwden hun verwachtingen op een regel die bestond omdat niemand controleerde, en de verliezers waren de lokale detailhandelaars die moesten concurreren met onbelaste invoer. Het tegenargument dat ik het vaakst hoor, is dat een systeem dat de eerlijke koper dubbel laat betalen er niet klaar voor is, en op dat specifieke punt hebben de critici gelijk. Dedecon documenteerde de fout, de fout zat in de informatieketen en niet in het tarief, en het juiste antwoord is de datastroom repareren, niet de vrijstelling terugbrengen. Terugdraaien zou de blinde vlek herstellen en de kopers straffen die correct hebben betaald.

Wat ik bij de volgende kassa echt zou doen is rekenwerk, en dat rekenwerk wordt beheerst door één regel: de kloof bij 500 USD per artikel. Eronder betaalt u 19% en niets anders, erboven betaalt u recht over de CIF-waarde, btw over CIF-waarde plus recht, en daar bovenop een aforo, wat zonder enige koerierskosten al bij ongeveer 30% uitkomt. Die kloof van ongeveer 11 procentpunten is de echte prijslijst, en de regel per artikel is de hefboom. Een bestelling van 900 USD splitsen in twee artikelen van 450 USD met elk 30 USD vracht houdt beide binnen de regeling en levert ongeveer 185,82 USD btw op, tegenover ongeveer 270,32 USD recht, btw en aforo op één enkel artikel van 900 USD, een verschil van ongeveer 84 USD op dezelfde goederen. Daar hebt u geen douanebroker voor nodig. U moet lezen hoe het platform de regels aangeeft voordat u betaalt.

• Controleer of de verkoper in het SII-register staat. Staat hij erin, dan wordt de btw één keer geïnd, bij het afrekenen, en zou het pakket zonder tweede heffing moeten worden vrijgegeven
• Lees de verzendkosten per artikel, want het plafond van 500 USD slokt ze op en een artikel van 490 USD met 20 USD verzending valt al buiten
• Gaat uw mandje over het plafond, splits het dan in bestellingen per artikel in plaats van één geconsolideerde zending, en vergelijk het vrachtverschil met de ongeveer 11 punten belasting die u vermijdt
• Vraag voor goederen uit de VS, de EU of China boven het plafond vóór verzending een oorsprongscertificering aan de exporteur, of ga ervan uit dat het recht van 6% geldt
• Bewaar de zes documenten uit het hoofdstuk over dubbele heffing tot het pakket in uw handen is, niet tot het verzonden is
• Als u als bedrijf importeert en de btw als aftrek wilt, geef uw RUT door voordat de verkoop sluit, anders betaalt u een belasting die u niet kunt terugkrijgen

Veelgestelde vragen